Babia Góra jest jednym z najbardziej charakterystycznych i zarazem najbardziej wymagających szczytów w polskich Beskidach. Nie bez powodu nazywa się ją „Królową Beskidów”, „Matką Niepogód” i „Kapryśnicą”. Wznosi się na wysokość 1725 m n.p.m., będąc najwyższym szczytem Beskidu Żywieckiego i całych Beskidów Zachodnich. Babia Góra należy również do Korony Gór Polski.

To góra, która potrafi zachwycić pięknym wschodem słońca, rozległymi panoramami, ale równie szybko przypomnieć, że w górach pogoda i warunki zmieniają się błyskawicznie. Właśnie dlatego wyprawa na Babią Górę wymaga dobrego przygotowania, również latem.
Babia Góra znajduje się na pograniczu polsko-słowackim, w południowej części województwa małopolskiego. Masyw należy do Pasma Babiogórskiego, będącego częścią Beskidu Żywiecko-Orawskiego w Beskidach Zachodnich.
Od północy góra opada ku miejscowości Zawoja – najdłuższej wsi w Polsce. Południowe stoki schodzą ku słowackiej Orawie. Przez grzbiet masywu przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny oddzielający zlewisko Bałtyku i Morza Czarnego.
W masywie wyróżniają się dwa główne wierzchołki:

Pochodzenie nazwy owiane jest różnymi legendami. Według jednej z nich olbrzymka wysypywała przed chatą kamienie, tworząc ogromną górę. Inna opowieść mówi o ukochanej zbójnika, która skamieniała z rozpaczy po jego śmierci.
Są też teorie mówiące o związku nazwy z dawnym prasłowiańskim kultem „Baby” – matki i żywicielki. Z samym szczytem Diablaka również wiążą się opowieści o demonach, czarownicach i gwałtownych wichrach.
W XIX wieku zaczęto nazywać ją „Królową Beskidów”. Z kolei określenia „Matka Niepogód” i „Kapryśnica” odnoszą się do gwałtownych zmian pogody, z których Babia Góra słynie do dziś. Dawniej górale porównywali jej charakter do kobiecego nastroju – pięknego, ale trudnego do przewidzenia. Potrafi być spokojna, łagodna i skąpana w słońcu, by chwilę później pokazać zupełnie inne oblicze, czyli zasnuć się mgłą, zerwać wichurą albo sprowadzić gwałtowną burzę. Nawet gdy w dolinach panuje cisza i bezwietrzna aura, na szczycie warunki mogą zmienić się dosłownie w kilka minut.
Babiogórski Park Narodowy utworzono w 1954 r., aby chronić wyjątkową przyrodę masywu. Park słynie przede wszystkim z doskonale zachowanego układu pięter roślinności – od lasów regla dolnego aż po wysokogórskie murawy. W 1977 r. obszar został wpisany przez UNESCO na listę światowych rezerwatów biosfery.
Na terenie parku można spotkać m.in.:
Tak, niedźwiedzie na Babiej Górze rzeczywiście żyją, choć spotkania z nimi należą do rzadkości. Zwierzęta unikają ludzi i przebywają głównie w trudno dostępnych rejonach masywu.
Na teren parku obowiązują bilety wstępu. Aktualne informacje można znaleźć na stronie Babiogórskiego Parku Narodowego.

Czas wejścia zależy od wybranego szlaku i kondycji. Najpopularniejsze warianty wyglądają następująco:
| Trasa | Czas wejścia | Dystans | Przewyższenie |
|---|---|---|---|
| Krowiarki – Diablak | ok. 2 h 20 min | 4,6 km | 717 m |
| Zawoja Markowa – Markowe Szczawiny – Diablak | ok. 3 h 10 min | 6,3 km | 996 m |
| Zawoja Czatoża – Mała Babia – Diablak | ok. 4 h | 9,3 km | 1128 m |
| Słowacja – Slaná Voda – Diablak | ok. 2 h 30 min | 4,5 km | 833 m |
Na spokojną wycieczkę warto przeznaczyć pół dnia, a zimą nawet cały dzień.
To najkrótsza i najpopularniejsza droga na szczyt. Startujemy z Przełęczy Krowiarki (Lipnickiej), skąd czerwony szlak prowadzi przez Sokolicę i Gówniak na Diablaka. Trasa jest stosunkowo prosta technicznie, ale podejście potrafi zmęczyć. To dobry wybór dla osób wchodzących na Babią Górę po raz pierwszy.
Schronisko PTTK Markowe Szczawiny to klasyczna baza wypadowa pod Babią Górę. Szlak z Zawoi Markowej prowadzi przez las do schroniska, a następnie przez Przełęcz Brona na szczyt. To bardzo widokowa i zróżnicowana trasa. Samo schronisko jest świetnym miejscem na odpoczynek, nocleg albo ciepły posiłek przed dalszym podejściem.
Żółty szlak zwany Percią Akademików to najtrudniejsza droga prowadząca na Diablaka od polskiej strony. Na trasie znajdują się strome podejścia, skalne stopnie oraz łańcuchy. Szlak jest jednokierunkowy i zimą pozostaje zamknięty z powodu bardzo niebezpiecznych warunków. To propozycja dla osób mających doświadczenie w górskich wędrówkach.

Szczyt Diablaka jest rozległy i kamienisty. Najbardziej charakterystycznym elementem jest kamienny mur chroniący turystów przed bardzo silnym wiatrem.
Na szczycie znajdują się również:
Kilka kroków poniżej szczytu, przy Perci Akademików, znajduje się figura Matki Bożej ustawiona przez ratowników GOPR.
Przy dobrej pogodzie panorama z Babiej Góry jest absolutnie spektakularna. Widać stąd między innymi: Tatry, Jezioro Orawskie, Pilsko, Małą Fatrę, Wielki Chocz, Pasmo Policy, Skrzyczne, Baranią Górę, Zawoję i okoliczne doliny. Babia Góra jest także jednym z najpopularniejszych miejsc na wschód słońca w polskich górach.