Barania Góra to serce Rezerwatu Przyrody o tej samej nazwie, chroniącego obszary źródliskowe Wisły oraz pierwotne lasy wysokogórskie. Wycieczka na ten szczyt to propozycja dla osób szukających kontaktu z naturą w jej najczystszej postaci, z dala od zgiełku wyciągów narciarskich i komercyjnych atrakcji.

Najlepszym i najpopularniejszym punktem startowym na Baranią Górę jest Wisła Czarne, skąd prowadzą główne szlaki wzdłuż dolin potoków tworzących Wisłę. To tutaj zbiegają się trasy prowadzące dolinami Białej i Czarnej Wisełki, co pozwala na zaplanowanie malowniczej pętli bez konieczności wracania tą samą drogą. Alternatywnymi punktami wyjścia są Przełęcz Kubalonka (szlak czerwony – fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego) oraz miejscowość Kamesznica (szlak czarny), która oferuje nieco bardziej strome i rzadziej uczęszczane podejście.
Najlepiej zaparkować na jednym z parkingów w miejscowości Wisła Czarne, zlokalizowanych w pobliżu małej zapory wodnej lub przy wjeździe do Doliny Białej Wisełki. Parkingi te są płatne (zazwyczaj ok. 20-30 zł za cały dzień) i w weekendy dość szybko się zapełniają. Warto przyjechać przed godziną 9:00, aby uniknąć problemów z miejscem. Osoby planujące pętlę (wejście jedną doliną, zejście drugą) mogą zostawić auto na parkingu pomiędzy obiema dolinami, co zminimalizuje dystans do pokonania asfaltem na końcu wycieczki.

Wybór doliny zależy od indywidualnych preferencji, jednak większość turystów wybiera wejście doliną Białej Wisełki ze względu na jej większą widowiskowość. Dolina Białej Wisełki jest węższa, bardziej stroma i prowadzi obok słynnych Kaskad Rodła – najpiękniejszych wodospadów w Beskidach. Z kolei Dolina Czarnej Wisełki jest łagodniejsza, szersza i prowadzi asfaltową drogą przez znaczną część trasy, co czyni ją wygodniejszą do zejścia lub dla osób poruszających się z wózkami dziecięcymi (do pewnego momentu).
Do źródeł Wisły dojdziesz, kierując się niebieskim szlakiem z Wisły Czarne przez Dolinę Białej Wisełki lub czarnym szlakiem z Doliny Czarnej Wisełki. Wisła powstaje z połączenia potoków Białej i Czarnej Wisełki, które wypływają ze zboczy Baraniej Góry. Idąc niebieskim szlakiem, miniesz Kaskady Rodła, a wyżej, na stokach góry, odnajdziesz wykapu i młaki tworzące obszar źródliskowy. Należy jednak pamiętać, że same punkty wypływu znajdują się na terenie rezerwatu ścisłego, więc należy trzymać się wyznaczonych ścieżek.

Najłatwiejszym szlakiem na Baranię Górę jest trasa prowadząca z Przełęczy Kubalonka (szlak czerwony), która charakteryzuje się najmniejszą liczbą stromych podejść. Szlak ten biegnie grzbietem przez Stecówkę, oferując łagodne nachylenie i piękne widoki na dolinę Olzy. Jest to trasa dość długa (ok. 3-4 godziny w jedną stronę), ale technicznie bardzo prosta, idealna dla osób, które wolą dłuższy spacer od intensywnej wspinaczki.
Trasa na Baranię Górę jest odpowiednia dla małych dzieci, o ile wybierzemy wariant z Doliny Czarnej Wisełki lub z Kubalonki. Asfaltowy odcinek w Dolinie Czarnej Wisełki pozwala na spacer z wózkiem o pompowanych kołach aż do schroniska na Przysłopie (choć ostatni odcinek przed schroniskiem jest już szutrowy i bardziej stromy). Dla dzieci chodzących samodzielnie, dużą atrakcją będą Kaskady Rodła w Dolinie Białej Wisełki, jednak tamtejsze podejścia wymagają już pewnej sprawności i dobrych butów.
Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą znajduje się w odległości około 45-60 minut marszu od samego szczytu. Jest to kluczowy punkt postojowy, w którym krzyżują się szlaki z Wisły, Istebnej i Kamesznicy. Obiekt przeszedł w ostatnich latach modernizację i słynie z doskonałej kuchni oraz wydarzeń kulturalnych. Odcinek od schroniska na szczyt jest dość kamienisty i prowadzi przez teren rezerwatu, gdzie można zaobserwować proces odradzania się lasu po klęsce ekologicznej.

Średni czas wejścia na Baranią Górę z Wisły Czarne to około 3 do 3,5 godziny marszu. Jeśli planujemy pętlę (Dolina Białej Wisełki – szczyt – Schronisko Przysłop – Dolina Czarnej Wisełki), cała wyprawa zajmie nam około 6-7 godzin z uwzględnieniem odpoczynku w schronisku. Czas ten może się wydłużyć zimą, gdy szlaki w górnych partiach bywają mocno oblodzone lub zasypane śniegiem.
Na szczycie Baraniej Góry znajduje się ogólnodostępna, stalowa wieża widokowa, która pozwala wznieść się ponad korony drzew. Bez wieży widoczność ze szczytu byłaby mocno ograniczona przez otaczający las. Konstrukcja jest stabilna, a platforma widokowa pomieści kilkanaście osób jednocześnie. To właśnie dzięki niej Barania Góra uznawana jest za jeden z najlepszych punktów widokowych w całych Beskidach Zachodnich.
Z wieży widokowej na Baraniej Górze można podziwiać imponującą panoramę obejmującą Tatry, Beskid Żywiecki z Babią Górą oraz pasma górskie w Czechach i na Słowacji. Przy dobrej widoczności doskonale widać Małą Fatrę, Góry Choczańskie, a nawet szczyty Jesioników w Sudetach Wschodnich. Najbliżej znajduje się charakterystyczna sylwetka Skrzycznego oraz pasmo Czantorii i Stożka, które oddziela Polskę od Republiki Czeskiej.