Magurka (Beskid Makowski), zwana także Borsuczą Górą, to najwyższy punkt w granicach administracyjnych miasta Sucha Beskidzka. Szczyt dominuje nad miastem od strony południowej, wznosząc się na wysokość 872 m n.p.m. Miasto natomiast leży na styku Beskidu Żywieckiego, Beskidu Małego oraz Beskidu Makowskiego.
Magurka nad Suchą znajduje się we wschodniej części głównego grzbietu Pasma Jałowieckiego. W nowszych podziałach fizycznogeograficznych zaliczana jest do Beskidu Żywiecko-Orawskiego, z kolei w klasycznej regionalizacji Jerzego Kondrackiego – do Beskidu Makowskiego.
Szczyt ma istotne znaczenie geodezyjne – znajduje się tu punkt triangulacyjny. Co ważne, w rejonie wierzchołka spotykają się granice czterech miejscowości: Sucha Beskidzka, Stryszawy, Zawoi oraz Grzechyni.
Magurka jest w większości porośnięta lasem, jednak jej stoki są silnie zróżnicowane:
Dawniej uprawy rolne sięgały znacznie wyżej, aż pod sam wierzchołek, jednak obecnie obszary te stopniowo zarastają lasem.
Jednym z mniej znanych miejsc w rejonie Magurki jest obszar „Cholerne” – dawny cmentarz choleryczny, gdzie chowano ofiary epidemii z XIX wieku. Dziś miejsce to upamiętnia krzyż oraz przebiegające w pobliżu szlaki turystyczne.
Na południowych stokach znajduje się również osiedle Podksięże, a u podnóży Magurki i sąsiedniego Jasienia położony jest zespół zabytkowy z suskim zamkiem.
Choć bezpośrednio na wierzchołek Magurki nie prowadzi oznakowany szlak, to w jej pobliżu przebiegają trzy ważne trasy:
W okolicy znajduje się także ośrodek wypoczynkowy „Beskidzki Raj”, położony na przełęczy między Magurką a Surzynówką.
Nazwa „Magurka” pochodzi z języka wołoskiego (rum. măgura), oznaczającego „wolno stojący masyw górski” – określenie często używane w Karpatach dla wyraźnie wyodrębnionych wzniesień.