Schronisko PTTK Skrzyczne położone jest na wysokości 1250 m n.p.m., zaledwie około 200 metrów od szczytu Skrzycznego (1257 m n.p.m.). Można powiedzieć, że jest łatwo dostępne dzięki kolejce linowej, ale na pewno dotarcie pieszo jakąkolwiek trasą z gęstej sieci szlaków już takie łatwe nie jest. Zwłaszcza wchodzenie niebieskim szlakiem ze wsi Ostre za Lipową należy do zdecydowanie intensywnych.

Kazimierz Sosnowski pisał, że to „jedna z najstromszych i najdzikszych gór beskidzkich”, co szczególnie widać od strony Kotliny Żywieckiej, gdzie stoki miejscami opadają bardzo stromo. Samo Skrzyczne, mimo że jest najwyższym szczytem Beskidu Śląskiego, leży nieco z boku głównego grzbietu pasma, odchodząc od rejonu Baraniej Góry.
Jak czytamy w książce „Gdzie w góry na weekend?” autorstwa Tomasza Habdasa, pochodzenie nazwy można poznać dzięki zapiskom wójta ziemi żywieckiej Andrzeja Komonieckiego. Pisał on w swojej kronice, że na górze tej jest jeziorko zarośnięte sitowiem, o czarnych wodach, w których często żaby skrzeczą aż do późnych godzin wieczornych. Stąd nazwa Skrzyczne czy też Skrzecznia lub Skrzeczno, jak kiedyś mawiano.

Najbardziej charakterystycznym elementem krajobrazu jest ogromny przekaźnik radiowo-telewizyjny, widoczny z daleka i właściwie nie do pomylenia z niczym innym. Tuż obok znajduje się oznaczenie szczytu, a przy schronisku – ważny węzeł szlaków. To stąd rozchodzą się najpopularniejsze trasy: zielona i niebieska w stronę Szczyrku oraz czerwona do Buczkowic. Zielony szlak prowadzi dalej grzbietem przez Małe Skrzyczne i Malinowską Skałę w stronę Baraniej Góry – to jeden z bardziej widokowych odcinków w tej części Beskidów.
Pierwsze schronisko powstało pod koniec lat 30. XX wieku. Jak podają historyczne źródła, był to niewielki obiekt oferujący około 30 miejsc noclegowych, z którego zimą korzystali z głównie niemieccy narciarze z Bielska. W połowie lat 30. budynek spłonął. Właściciel szybko rozpoczął budowę nowego, większego schroniska. Obiekt przetrwał II wojnę światową, ale został poważnie zniszczony, a jego wyposażenie rozgrabione.
Po wojnie sytuacja była trudna. W 1946 r. schronisko przejęło Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, jednak brak środków uniemożliwiał remont. Dopiero Oddział Górnośląski PTT przeprowadził podstawowe prace zabezpieczające. W czerwcu 1950 roku schronisko ponownie otwarto, a od końca tego samego roku zarządza nim PTTK.
Istotnym momentem był rozwój infrastruktury turystycznej, w tym uruchomienie kolei krzesełkowej, co znacząco zwiększyło ruch turystyczny. Generalny remont przeprowadzono dopiero w 1998 r. – rozbudowano parter, zmieniono dach i dodano – popularny i kojarzony dziś bardzo z tym miejscem – drewniany taras.

Obecnie schronisko oferuje 29 miejsc noclegowych. Dostępne są pokoje 2-, 4- i 8-osobowe. Standard jest typowo schroniskowy – bez luksusów, ale funkcjonalny. Cennik noclegów według oficjalnej strony schroniska:
W sezonie (wakacje, ferie, weekendy) dostępność jest ograniczona – warto rezerwować z wyprzedzeniem.

Kuchnia w schronisku działa codziennie w godzinach 8:00-18:45. Menu jest raczej klasyczne, a znajdziemy w nim:
śniadania
zupy
dania główne
Bufet działa dłużej (8:00-22:00), a w jego ofercie są m.in. kawa, herbata, ciasto domowe czy pajda chleba ze smalcem, cebulą i ogórkiem.

Dostępność to jeden z największych atutów tego miejsca. Najprostsza opcja to wjazd kolejką krzesełkową: trasa Szczyrk – Jaworzyna – Skrzyczne. Od górnej stacji ok. 200 m pieszo do schroniska.
Cennik przejazdów dla ruchu turystycznego w sezonie letnim 2026 – wg COS OPO Szczyrk
| Odcinek | Osoba dorosła | Junior (12-17) / Senior 60+ | Dzieci 6-11 lat | Dzieci do 6 lat |
|---|---|---|---|---|
| Szczyrk – Skrzyczne – Szczyrk (w górę i w dół, 4 odcinki) | 79 zł | 64 zł | 56 zł | Bezpłatnie |
| Szczyrk – Skrzyczne (w górę lub w dół, 2 odcinki) | 59 zł | 48 zł | 42 zł | Bezpłatnie |
| Szczyrk – Jaworzyna (w górę lub w dół) | 29 zł | 24 zł | 21 zł | Bezpłatnie |
| Jaworzyna – Skrzyczne (w górę lub w dół) | 29 zł | 24 zł | 21 zł | Bezpłatnie |
| Szczyrk – Jaworzyna (2 odcinki, w górę lub w dół) | 59 zł | 48 zł | 42 zł | Bezpłatnie |
Warto jednak rozważyć wejście piesze. Najkrótsze prowadzi ze Szczyrku Górnego szlakiem niebieskim (ok. 1,5-2 godziny i około 650 m przewyższenia). Dłuższe, ale popularne podejście to zielony szlak ze Szczyrku Centrum (ok. 2–2,5 godziny i około 800 m podejścia). Alternatywą jest mniej uczęszczany czerwony szlak z Buczkowic przez Lanckoronę (ok. 2,5-3 godziny i około 850 m przewyższenia).

Na szczycie czeka jednak coś więcej niż samo schronisko. Platforma widokowa oferuje jedną z najszerszych panoram w regionie. Widać stąd Beskid Śląski, Żywiecki i Mały, a przy dobrej pogodzie także Tatry.