Schronisko PTTK Stożek, znajdujące się kilkanaście metrów poniżej szczytu Stożek Wielki (978 m n.p.m.), to najstarszy polski obiekt tego typu w Beskidzie Śląskim. Jest przykładem architektury z charakterem – widać tu podhalański sznyt, który przetrwał próbę czasu, mimo że został dotknięty zarówno licznymi modernizacjami, jak i wieloma historycznymi zawirowaniami.
Obiekt został założony przez Polskie Towarzystwo Tatrzańskie „Beskid” z Cieszyna, a jego oficjalne otwarcie nastąpiło 9 lipca 1922 roku – samo w sobie było aktem odwagi, gdyż budowa miała stanowić swego rodzaju przeciwwagę dla niemieckiej dominacji turystycznej w regionie. Styl budynku to unikalne połączenie surowej, beskidzkiej konstrukcji zrębowej z motywami podhalańskimi. Solidna, kamienna podmurówka daje oparcie drewnianej konstrukcji z charakterystycznymi okiennicami. To nie jest „tania imitacja” góralszczyzny – to oryginał, który mimo modernizacji w latach 60. (doprowadzenie prądu i wody), zachował swój unikalny, przedwojenny kształt. Za tym projektem stał architekt Stanisław Chorubski.

Układ szlaków wokół Stożka daje niesamowitą elastyczność. To góra, którą można skalować pod własne możliwości – oczywiście w zależności od tego, na co mamy ochotę bardziej – „wyciskacz potu” czy spokojny rodzinny spacer?

| Kolor szlaku | Cel / Trasa | Czas przejścia | Punkty GOT (wyjście/zejście) |
| Czerwony | Czantoria Wielka przez Soszów | 3:15 godz. | 13/13 pkt. |
| Czerwony | Schronisko PTTK Przysłop przez Przełęcz Kubalonkę | 4:00 godz. | 18/20 pkt. |
| Niebieski | Wisła Głębce przez Mraźnicę | 1:45 godz. | 7/12 pkt. |
| Zielony | Wisła Głębce przez Dolinę Łabajową | 1:15 godz. | 7/10 pkt. |
| Żółty | Wisła Dziechcinka przez Dolinę Dziechcinki | 2:30 godz. | 8/12 pkt. |
| Żółto–Niebieski | Wisła Dziechcinka przez Kobyłą | 2:45 godz. | 8/13 pkt. |
Punkty GOT to turystyczna waluta przyznawana przez PTTK za zdobywanie beskidzkich szczytów. Naliczane są one na podstawie długości trasy (1 km = 1 pkt) oraz sumy podejść (100 m w górę = 1 pkt). Zbieranie potwierdzeń w książeczkach turystycznych, np. podczas wypraw w Beskid Śląski, to tradycyjny sposób na zdobywanie stopniowanych wyróżnień i monitorowanie własnych postępów na szlaku.
Jeśli jeszcze nie stałeś/stałaś w długiej kolejce do bufetu w schronisku na Stożku, to spokojnie – wszystko przed Tobą. Ten wiślański bufet czynny jest zazwyczaj w godz. 8:00-20:00 (kuchnia do 19:00). Znajdują się tu dania obiadowe – klasycznego, „rozbijanego” schabowego z kapustą, przez sycący placek po węgiersku, aż po absolutnie kultowe pierogi z jagodami i białą czekoladą – połączenie, które dla wielu jest jedynym powodem, by wspiąć się na szczyt. Dla smakoszy regionalnych potraw – kwaśnica z żeberkiem wędzonym. Płatność kartą w schronisku jest nie tylko możliwa, ale wręcz preferowana
Wnętrze oczywiście jest wykonane w góralskim, drewnianym stylu. Drewniane stoliki ustawione są wzdłuż okien. Na jednej ze ścian w schronisku zobaczyć można prawdziwą kronikę dotyczącą jego historii – liczne świadectwa, historyczne zdjęcia, dyplomy i okolicznościowe pamiątki.
Jeśli jadalnia pęka w szwach, możesz bez obaw wyjść na zewnątrz. Przy schronisku czekają liczne ławy ze stolikami, a o swoim zamówieniu nie zapomnisz – dzięki zamontowanym głośnikom Twój numer zamówienia usłyszysz wyraźnie nawet na świeżym powietrzu, co pozwala kontemplować widoki zamiast nerwowo zaglądać przez okno do kuchni.

Siedząc na jednej z klasycznych ławek przy schronisku lub słynnej Ławeczce Beskidzkiej, mamy przed sobą jedną z najciekwaszych panoram w Beskidach.

Wielu turystów decyduje się na nocleg lub nocne podejście właśnie dla tej jednej godziny. Wschód słońca na Stożku to moment magiczny – słońce wyłania się bezpośrednio „spod” Tatr, malując ich wierzchołki na różowo i pomarańczowo. Częstym zjawiskiem jest tutaj inwersja, kiedy dolina Wisły i czeski Trzyniec toną w gęstym morzu mgieł, a schronisko na Stożku dryfuje nad nimi jak samotny statek w pełnym słońcu.

Stożek to nie tylko schronisko. To poligon dla różnych aktywności: